Pokarm wiewiórek

Wiewiórka pospolita to niezwykle zwinny i fascynujący mieszkaniec naszych parków oraz lasów, którego obserwacja dostarcza wielu pozytywnych emocji. Choć często kojarzymy te gryzonie z orzechami, ich dieta w rzeczywistości jest znacznie bardziej złożona i zależy od pory roku, co ma kluczowe znaczenie dla ich przetrwania w trudnych warunkach środowiskowych.

Naturalny jadłospis wiewiórki

W naturalnym środowisku wiewiórki są wszystkożerne, choć preferują pokarm roślinny. Ich dieta opiera się przede wszystkim na nasionach drzew iglastych, takich jak świerk czy sosna, które stanowią podstawę ich przetrwania. Warto wiedzieć, że wiewiórka potrafi w ciągu jednego dnia wyłuskać nawet kilkadziesiąt szyszek, co jest imponującym wyczynem zręcznościowym.

Sezonowość ma znaczenie

Jadłospis tych zwierząt zmienia się dynamicznie wraz z kalendarzem:

• Wiosna: wiewiórki chętnie sięgają po świeże pączki drzew, młode pędy oraz kwiaty.
• Lato: to czas owoców miękkich, jagód, a także owadów czy jaj ptasich, które dostarczają niezbędnego białka.
• Jesień: okres intensywnego gromadzenia zapasów, czyli orzechów laskowych, włoskich, żołędzi oraz nasion buka.
• Zima: korzystają z ukrytych wcześniej spiżarni, a ich metabolizm zwalnia, by przetrwać mrozy.

Jak mądrze dokarmiać wiewiórki

Jeśli decydujemy się na dokarmianie tych zwierząt, musimy robić to odpowiedzialnie. Podstawowym błędem jest podawanie produktów solonych lub przetworzonych, które są dla nich skrajnie niebezpieczne. Zamiast tego, postawmy na naturalne przysmaki, które imitują ich naturalne znaleziska.

Bezpieczne przysmaki

Najlepszym wyborem dla wiewiórek są produkty nieprzetworzone, takie jak:

1. Orzechy włoskie i laskowe w łupinach – pomagają im ścierać stale rosnące siekacze.
2. Nasiona słonecznika (koniecznie niełuskane i niesolone).
3. Suszone owoce, na przykład jabłka.
4. Kawałki marchwi lub świeże pestki dyni.

Ciekawostki o wiewiórczej diecie

Czy wiedziałeś, że wiewiórki mają doskonałą pamięć przestrzenną? Ukrywając tysiące orzechów w różnych zakamarkach lasu, potrafią odnaleźć je nawet pod grubą warstwą śniegu. Co więcej, zapomniane przez nie orzechy często kiełkują, co czyni te małe gryzonie nieświadomymi sadownikami lasu, przyczyniającymi się do odnawiania drzewostanu. Pamiętajmy, że dokarmianie powinno być jedynie wsparciem w wyjątkowo trudnych warunkach pogodowych, a nie stałym źródłem pożywienia, aby nie zaburzać ich naturalnych instynktów.