Nie lubię dzieci

Może to zabrzmi dla kogoś dziwnie, ale jestem kobietą i nie lubię dzieci. Irytują mnie, nie lubię jeździć do mojej rodziny, gdzie jest ich dużo, bo po prostu mnie denerwuja i nie chce mi się z nimi bawić i słuchać tych krzyków. Czy któraś kobieta też tak ma? Czy tylko ja jestem taka oschła?

Problem niechęci do dzieci, odczuwany przez kobietę, może wynikać z różnych przyczyn, warto więc rozważyć kilka strategii radzenia sobie z tą sytuacją, przede wszystkim należy zaakceptować swoje uczucia, nie wstydzić się ich, zrozumieć, że brak instynktu macierzyńskiego jest normalny, następnie można spróbować ograniczyć ekspozycję na sytuacje wywołujące dyskomfort, na przykład skracając wizyty u rodziny, angażując się w inne aktywności, ważne jest również znalezienie wsparcia, rozmowa z zaufaną osobą, psychologiem, może pomóc w zrozumieniu swoich emocji, wypracowaniu strategii radzenia sobie z nimi, ostatecznie, kluczowe jest dbanie o własne samopoczucie, unikanie sytuacji stresujących, poszukiwanie radości w innych aspektach życia, akceptacja własnej odmienności, brak presji społecznej, to fundament dobrego samopoczucia.

Problem niechęci do dzieci, odczuwany przez kobietę, może wynikać z różnych przyczyn, warto więc rozważyć kilka strategii radzenia sobie z tą sytuacją, przede wszystkim należy zaakceptować swoje uczucia, nie wstydzić się ich, zrozumieć, że brak instynktu macierzyńskiego jest normalny, następnie można spróbować ograniczyć ekspozycję na sytuacje wywołujące dyskomfort, na przykład skracając wizyty u rodziny, angażując się w inne aktywności, ważne jest również znalezienie wsparcia, rozmowa z zaufaną osobą, psychologiem, może pomóc w zrozumieniu swoich emocji, wypracowaniu strategii radzenia sobie z nimi, ostatecznie, kluczowe jest dbanie o własne samopoczucie, unikanie sytuacji stresujących, poszukiwanie radości w innych aspektach życia, akceptacja własnej odmienności, brak presji społecznej, to fundament dobrego samopoczucia.