Moja mama jest nadopiekuńcza, jak z nią porozmawiać?

Moja mama jest oczywiście bez dwóch zdań wspaniałą kobietą, ale jest zdecydowanie nadopiekuńcza i zaczyna mnie to denerwować. Nie jestem już dzieckiem, studiuję i pracuję dorywczo, a ona dalej traktuje mnie jakbym była małym dzieckiem, ciągle dzwoni, wypytuje o wszystko. Jak dać jej do zrozumienia, że przesadza, tak żeby nie było jej przykro?

Spróbuj porozmawiać z mamą spokojnie, wybierz odpowiedni moment, kiedy obie będziecie miały czas, powiedz, że doceniasz jej troskę, ale potrzebujesz więcej przestrzeni. Wyjaśnij, że jej częste telefony i pytania, choć wynikają z miłości, utrudniają ci budowanie samodzielności, podkreśl, że rozumiesz jej obawy, ale chcesz, by zaufała twoim decyzjom. Zaproponuj regularne, ale rzadsze rozmowy, ustalcie konkretne dni i godziny, kiedy będziecie mogły spokojnie porozmawiać o wszystkim, co ważne, zapewnij ją, że zawsze może na ciebie liczyć, a ty na nią, ale potrzebujesz więcej swobody, by rozwijać się i uczyć na własnych błędach, wyraź wdzięczność za jej dotychczasowe wsparcie i poproś o zrozumienie.

Spróbuj porozmawiać z mamą spokojnie, wybierz odpowiedni moment, kiedy obie będziecie miały czas, powiedz, że doceniasz jej troskę, ale potrzebujesz więcej przestrzeni. Wyjaśnij, że jej częste telefony i pytania, choć wynikają z miłości, utrudniają ci budowanie samodzielności, podkreśl, że rozumiesz jej obawy, ale chcesz, by zaufała twoim decyzjom. Zaproponuj regularne, ale rzadsze rozmowy, ustalcie konkretne dni i godziny, kiedy będziecie mogły spokojnie porozmawiać o wszystkim, co ważne, zapewnij ją, że zawsze może na ciebie liczyć, a ty na nią, ale potrzebujesz więcej swobody, by rozwijać się i uczyć na własnych błędach, wyraź wdzięczność za jej dotychczasowe wsparcie i poproś o zrozumienie.